Waarom voel je je na sommige gesprekken leeg en na andere juist opgeladen? In dit artikel deel ik mijn ervaring en ontdek je hoe je bewuster omgaat met de energie van mensen om je heen.
Energie van mensen. Je kent het gevoel vast dat je na een gesprek óf opgeladen bent, óf helemaal leeg. Alsof je meer energie hebt gekregen dan je erin stopte of juist alles bent kwijtgeraakt. Dat gevoel had ik ook, al jaren. Alleen kon ik lange tijd niet precies uitleggen waar dat aan lag.
Ik kwam jaren geleden iemand tegen op werk en we hadden meteen een klik. We werden goede vrienden. Lachen, gieren, brullen. Bijna elke ontmoeting eindigde in tranen van het lachen. Later ontstond er een groepje. Meer mensen, meer gesprekken, meer momenten samen. En eerlijk is eerlijk, we hadden het goed. Het waren leuke avonden en fijne gesprekken. Maar toch voelde ik na iedere ontmoeting dat ik leeg was. Niet een beetje moe, maar echt leeg. Alsof er iets uit mij werd gehaald zonder dat ik dat doorhad op het moment zelf.
Wat belangrijk is om te zeggen, is dat het niet aan de personen lag. Het waren aardige mensen. Lieve mensen. Soms zaten we op dezelfde golflengte en soms ook niet. En dat is ook helemaal normaal. Onze interesses verschilden en dat is op zichzelf geen probleem. Toch bleef dat gevoel na elke ontmoeting terugkomen.
Op een gegeven moment merkte ik dat ik langzaam minder onderdeel werd van de groep. En wat ik toen voelde, verraste me. Geen teleurstelling, maar opluchting. Alsof iets wat ik zelf nog niet had uitgesproken, al voor mij werd opgelost. Dat moment zette me aan het denken. Waarom voelde dit als opluchting en niet als verlies?
Het antwoord is eigenlijk heel simpel, maar ik zag het jarenlang niet. Ik reflecteerde niet. Ik stond niet stil bij wat ik voelde. Het enige wat ik merkte was dat ik moe was, en dat schoof ik af op de dag, op werk, op het leven. Je denkt al snel dat het normaal is om moe te zijn, omdat je druk bent geweest. Maar ik keek niet naar wat die gesprekken daadwerkelijk met mij deden.
Sinds ik weet welke richting ik op wil in mijn leven, merk ik dat ik veel sneller voel wat mij energie kost en wat mij energie geeft. Ik ben me bewuster geworden van mijn eigen behoeften, mijn grenzen en de manier waarop ik mijn tijd wil besteden. Dat heeft alles veranderd. Niet omdat de wereld anders werd, maar omdat ik anders ging kijken en voelen.
Ik zie het nu heel simpel. Er zijn mensen waar je van opbruist en er zijn mensen waar je leeg van loopt. Mijn vrouw en ik noemen dat bruistabletten en zuigtabletten. Mensen die je energie geven, die je laten lachen, die je een goed gevoel geven. En mensen waarbij je merkt dat je na afloop vermoeider bent dan daarvoor. Niet omdat zij slechte mensen zijn, maar omdat er geen echte verbinding is, omdat je je niet gehoord voelt, of omdat je simpelweg niet op dezelfde golflengte zit.
Als ik terugkijk, voelde ik me in die situaties vaak niet echt gehoord, niet serieus genomen, of er was gewoon geen diepe verbinding. Soms voelde het zelfs onveilig of vertrouwde ik het niet helemaal. En misschien wel de belangrijkste: het voelde als verloren tijd. Tijd die ik niet meer terugkrijg.
Dat besef heeft ervoor gezorgd dat ik bewuster ben gaan kiezen met wie ik mijn tijd doorbreng. Niet vanuit egoïsme, maar vanuit verantwoordelijkheid voor mijn eigen leven. Het is mijn leven en ik wil het bewust leiden. Dat betekent niet dat ik perfect ben of altijd de juiste keuzes maak. Ik ben ook maar mens. Maar ik probeer wel steeds dichter bij mezelf te blijven.
Dat betekent ook dat ik accepteer dat mensen komen en gaan. Je hoeft niet iedereen vast te houden. Sommige verbindingen verwateren en dat is oké. Soms kun je het uitspreken en soms niet. En eerlijk, ook dat vind ik niet altijd makkelijk. Als jij dat wel kan, dan kan ik daar alleen maar respect voor hebben. Wat voor mij belangrijk is, is dat het zacht en liefdevol gebeurt. De ander heeft ook gevoelens. Het is geen afwijzing van de persoon, maar een erkenning dat jullie niet matchen.
We maken allemaal deel uit van dezelfde wereld en we hebben elkaar nodig. Maar uiteindelijk ben jij verantwoordelijk voor hoe jij je leven leidt en met wie je dat doet.
Dus stel jezelf eens deze vraag: welke mensen in jouw leven bruisen je op, en bij wie loop jij leeg?
Kies bewust. Kies voor jezelf. Maar doe het altijd liefdevol.
